این تحقیق با هدف غنی‌سازی آرتمیا با پروبیوتیک بومی جداسازی شده از ماست محلی بهبهان و تاثیر آن در تغذیه ماهی مولی انجام گرفت. ناپلیوس‌‌هایArtemia franciscana   به عنوان حامل در فرآیند غنی‌‌سازی برای انتقال پروبیوتیک لاکتوباسیلوس جداسازی شده از ماست محلی بهبهان به دستگاه گوارش لاروهای ماهی مولی به‌کار رفتند. ناپلیوس‌‌ها با دو غلظت 10³ و 10⁶ پروبیوتیک به ازاء هر میلی‌لیتر غنی شده و در تیمارهای آزمایشی به لاروهای ماهی مولی خورانده شدند. نتایج حاکی از تأثیر مثبت این شیوه غنی‌سازی بر روند رشد، بازماندگی و شاخص‌های تغذیه‌ای در ماهی مولی بود. نتایج مقایسه میانگین داده‌ها بازماندگی نشان داد که هر دو تیمار پروبیوتیک بهبود معنی‌داری نسبت به گروه شاهد از خود بروز دادند (05/0P<) (جدول 3). هر دو تیمار A3 و A6 از نظر شاخص‌های رشد (وزن کل، نرخ وزن نسبی، افزایش وزن روزانه، نرخ رشد ویژه) دارای تفاوت معنی‌داری با گروه شاهد بودند (05/0P<)، اما در مورد طول کل و شاخص وضعیت هیچ تفاوت معنی داری بین کلیه تیمارها مشاهده نگردید (05/0P>). هر دو تیمار A3 و A6 از نظر شاخص‌های تغذیه‌ای (کارآیی تبدیل غذایی، ضریب تبدیل غذایی، نسبت کارآیی پروتئین، نسبت کارآیی چربی)، دارای تفاوت معنی داری با گروه شاهد بودند (05/0P<). بنابراین، بر اساس نتایج حاصل از این تحقیق، آرتمیای غنی‌سازی شده با پروبیوتیک لاکتوباسیل جداسازی شده از ماست محلی بهبهان پتانسیل خوبی در جهت بهبود شرایط رشد به‌ویژه بازماندگی ماهی زینتی مولی دارد و می‌تواند مشکل تلفات دوره لاروی این ماهی را در مراکز تکثیر و پرورش مرتفع نماید.